سید شوروی سرخ اسهالی

دزدها و جانیان پولخوار اسهال(= عرعر-حیعر/غارت/سپاه مشرکین بربر جانی عقده ای محلی و وارداتی بشار اسدی[عراقی افغانی لبنانی کشمیری یمنی سوری]/کشتار/اعدام/مصادره/خفقان)-پاش

فرمان «آتش به اختیار» سوراخ دهن اسهالی، شیطان خداسوار، بشار اسد عمامه سیاهبند تازی:

«غارت ایران در اختیار رافضی» و «کشتار ایرانی(کوروش/مردم/,جشنهای ایرانی) به اختیار رافضی»

غارت بدون عقوبت اما پر-رانت «ایران»
و کشتار بدون مجازات اما پر-پاداش «ایرانی»

تنها و تنها با عر حیعر زدن و پوشیدن لباس «حیعر تازی» اشغالگر ایران در تکثیر «رافضیون»، دیگر نوکر کمون دمونیست غربی و کمونیست شرقی، در کنار «اخوان المفسدین»

توسعه ثروت-گستر اشتغال زا یا همان سیاست زیباسازی کشور/شهر با (رقص/آواز/معماری/خودرو مدرن/خانهه مدرن/لباس و خوراک متنوع/شهرباغ/ مال باغ، …ورزش همگانی/فستیوال ها…) یا همان «افزایش آزادی و ثروت مردم»

در مقابل

کشورخواری رافضی-گستر(دزد و جانی هاله نوربند)-گستر، مشرک(مزدورخونخوار و میمون رانتخوار)-زا یا همان شوروی مشرکین نازیسم عمامه سیاهبند یا همان سیاست زشت-سازی(عرعر حیعر، کشتار[رگبار خیابانی با دوشک/کلاش/دراگانوف روسی»کشتن زخمی ها با گوله و قمه بسر]/اعدام/مصادره) کشورخوار با انحصار ثروت ملازا و سگملازا توسط اوباش جانی یا همان «بردگی عمامه سیاهبندپرستی ملایی-سگملایی و کشتار/اعدام/مصادره ای/فقیر-یارانه ای کردن مردم غارتشده و دلسوز نوعدوست»

»»» کشورخواری رافضیون و اخوان المفسدین: انواع رانت=عمله کردن قانون برای غارت کشور و کشتار ملت برای تکثیر رافضی با:
انحصار ریالی/ارزی/معدنی-ارضی/مقامی-بانکی-شغلی-مدیریتی-تحصیلی/ یارانه سواری کالا، وضع یارانه برکالا و سپس صادرات همان کالا و سپس انداختن جرم چندمیلیون تنی گردن چندتا وانتی و کولبر؛ و انحصار خوردن دلار یارانه دار؛ و گرفتن رانت واردات کالا از چین پس از دادن نفت یارانه دار به چین

کل موضوعیت رافضیون، اوباش عقده ای عمدتا برآمده از عراق و لبنان جنوبی، که بعدها ایران را اشغال کردند؛ قرار دادن اینها توسط کاتولیکها در ابتدا، مقابل بربرهای اسهالی در قرون وسطی بود و از اینرو، کپی پیست خرافات کاتولیک در قدیس سازی و اسهال زمان هوا کردن و پاپ عمامه سیاهبند، بوضوح قابل تشخیص است.

با گذشت چند سده، موضوعیت کاتولیک از بین رفت، و به دمونیست چپول فرصت طلب گوادلوپ ضد کمونیست روسی تبدیل شد که زیبایی ثروت و حقوق بشر را برای خود می خواست و حصول آنرا با غارت کشورها از طریق شیوع زشتی خونین غارت و کشتار اسهالی با موجسواری روی هدف ابلهانه دزدهای جانی اسهالی یعنی برده=مشرکسازی کل جهان برای فرعونعلی عمامه سیاهبند، هدف ابلهانه رافضیون و اخوان المفسدین، عملی می کرد؛ تا اینکه در ۱۹۸۹، پس از عقب نشاندن ارتش سرخ توسط رافضیون و اخوان المفسدین، خبر به گوش کمونیست بعثی پادگانی روسی رسید.

مزه «خوردن پول برای دمونیست و کمونیست با ریختن اسهال دچار» رقابت شد.

دهه ها گذشت، و کشورهای بربرهای اسهالی به کشورهای زیبای ترکی و عربی توسعه-محور زیبایی=آزادی گستر همکار تبدیل شدند؛ این امر، موضوعیت وجودی رافضیون و اخوان المفسدین را برای همیشه از بین برد‌.

موضوعیت به لجن کشیدن منطقه با محوریت سرطان شوروی رافضیون، شوروی دولتهای پوشالی اسیر حونتای مشرک، دولتهای عمله سپاه مشرکین اوباش گوله و قمه زن بسر مردم دلسوز در راه شیوع فرعونگری سلطنت شرکین شیاد کافر خداسوار عمامه سیاهبند تازی، ضحاکعلی.

دولتهای بدلی در زنجیر سپاه مشرکین، سپاه اوباش جانی گوله و قمه زن بسر مردم غارت-شده و دلسوز، سپاه اشغالگر ایران، لبنان، عراق، یمن، سوریه، … با شعار بردگی شرکین عمامه سیاهبندپرستی و با هدف غارت و مشرکسازی جمعی ملتها مشابه با شوروی برده سازی سرخ روسی.

انقضای زشتی عمامه سیاهبندپرستی در عصر هوش مصنوعی، عصر زیباسازی توسعه-محور آزادی-گستر؛ همچون انقضای زشتی مشرکسازی جمعی فرعونی-هیتلری-استالینی امری است اقتصادی-امنیتی برای ادامه زیباسازی آزادی-گستر توسعه-محور ثروت-ساز در مقابل زشت-سازی مشرک-گستر عمامه-سیاه/حونتا-محور ثروت-سوز

مشرکسازی نازیسم هیتلر عمامه سیاهبند تازی عراق جنوبی
و
سرطان شوروی سرخ اسهالی الروافض و اخوان المفسدین

فرصتی بی نظیر، در پناه قانون و خفقان پنهانسازی غارت»جنایت»مصادره، برای شیاد دزد، در خوردن ایران؛ و برای اوباش جانی عقده ای محلی و وارداتی، در کشتن مردم ضدغارت و دلسوز؛
زیر پرچم تازی تکثیر رافضی گری کاندوم استعمار

برگشت «اسهال زمان» از آسمان مقدسات بافت شیاد کافر خداسوار، الروافض و اخوان المفسدین، به «چاه مستراح زمان» قطعی است؛

وزرا و فرماندهان رافضی امروز، گوله و قمه زن بسرهای دیروز؛
و
عمامه سیاهبندها، خداهای جعلی و سوراخ دهن های خداهای جعلی امروز، شیطانهای کافر زباله گرد لبنان و عراق جنوبی دیروز؛

بهتر است هرچه زودتر، هرچه از ایران خوردند، بار کنند بروند به امثال «ترکیه ها»؛ «لندن ها»؛ «تورنتو ها»؛ و «نیویورک ها»؛ تا دیر نشده است‌.

فرمان «آتش به اختیار» رافضی تازی اشغالگر ایران و شوروی سپاه مشرکین
«غارت ایران در اختیار» و «کشتار ایرانی به اختیار» رافضیون

القرآن‌ الاوّل…کمونیسم اسهالی

ملاخور کردن کل ثروت ایران؛
با اسهالخور کردن ایرانی با اسهال زمان جمکران؛

الضحّاکُ الاکبر.. مشرک نوکر…الشیّاد رهبر…الشرکِ حی‌عر..دزدان الاکبر..سگهایِ عرعر..

سرطان شوروی غارت/کشتار/اعدام/مصادره/اختناق عمامه‌ای

سید نازیسم شرک شیطان کافر سوار بر خدای وهمی تقدیسگر غارت/کشتار، خدای جعلی بیخانمان ساخت تف دروغ شیاد، نوکر اسیر در خانه های سنگی ساخت غلامان شیاد

ملاّ، خالق دولا
دولا، آلت ملاّ

بِسْمِ الْأَمْطَارِ الْغَزِیرَةِ، رَبِّ السُّخْرِیَةِ الْإِلَهِیَّةِ
بنام باران‌های فراوان، پروردگار تمسخر الهی

١. أَلَمْ تَنْظُرُوا إِلَی الْبِلَادِ الَّتِی تَسْقُطُ عَلَیْهَا الْأَمْطَارُ کَأَنَّهَا بِحَارٌ مِنَ السَّمَاءِ
۱. آیا به کشورهایی ننگریسته‌اید که باران بر آنها می‌بارد گویی دریاهایی از آسمان هستند؟

٢. نِسَاؤُهَا یَمْشُونَ بِشُورْتِ الْبَحْرِ وَ یُظْهِرْنَ شُعُورَهُنَّ لِلسَّمَاءِ فَتُفْتَحُ أَبْوَابُ الرَّحْمَةِ
۲. زنانشان با شورت‌های دریایی راه می‌روند و موهایشان را برای آسمان آشکار می‌کنند، پس درهای رحمت گشوده می‌شود.

بِسْمِ الْفَيْضِ الْفِقَارِ، رَبِّ الْعِبَادِ الْأَغْبِيَاءِ
بنام باران ریزان، پروردگار بندگان خردمند

٣. فِي تَائِیلَانْدَ وَ الْفِلِبِّینَ وَ الْبَرَازِیلَ تَرَی الْخُضْرَاءَ تُضَاحِکُ السَّمَاءَ
۳. در تایلند و فیلیپین و برزیل می‌بینی که سرسبزی با آسمان می‌خندد.

٤. وَ الْأَنْهَارُ تَجْرِی مِنْ کُلِّ مَکَانٍ وَ لَیْسَ فِیهَا عَمَائِمُ تَدَّعِی الْقُدْسِیَّةَ
۴. و رودها از هر سو جاری‌اند و در آنجا عمامه‌هایی که قداست ادعا کنند نیست.

بِسْمِ السُّخْرِیَةِ الْکَبِیرَةِ، رَبِّ الْمُفَارَقَاتِ الْعَجِیبَةِ
بنام تمسخر بزرگ، پروردگار مفارقت‌های شگفت

٥. یَا لَلْعَجَبِ الْعَجِیبِ… أَقْفَالُ الشَّعْرِ تُجَلِّدُ السَّحَابَ
۵. ای چه شگفتی شگفت‌انگیز… قفل‌های مو ابرها را شلاق می‌زنند!

٦. وَ شُهُودُ الْوُجُوهِ یُنْشِرُ الْغَیُومَ وَ الْعَمَائِمُ تُنَشِّفُ الْبِحَارَ
۶. و شادمانی چهره‌ها ابرها را می‌گستراند و عمامه‌ها دریاها را خشک می‌کنند!

بِسْمِ الْحِکَایَةِ الْهَزْلِیَّةِ، رَبِّ اللَّعْنَةِ الْفَظِیعَةِ
بنام داستان خنده‌دار، پروردگار لعنت شدید

٧. إِنَّ الَّذِینَ یَحْلِقُونَ لِحَاهُمْ وَ یَخْتَبِئُونَ فِی عَمَائِمَ کَالْفَقَارِیرِ
۷. بی‌گمان کسانی که ریش‌های خود را می‌تراشند و در عمامه‌ها مانند میمون‌ها پنهان می‌شوند.

٨. یَظُنُّونَ أَنَّ السَّمَاءَ تَغْضَبُ مِنْ شَعْرِ الْمَرْأَةِ وَ تَرْضَی عَنْ سَرِقَةِ الْأَمْوَالِ
۸. گمان می‌برند که آسمان از موی زن خشمگین می‌شود و از دزدی اموال خشنود می‌گردد.

بِسْمِ الْمَاءِ الْفِیَّاضِ، رَبِّ الْخُضْرَةِ الدَّائِمَةِ
بنام آب پربرکت، پروردگار سرسبزی همیشگی

٩. أَتَیْتُم بِالْعَمَائِمِ السَّوْدَاءِ فَجَفَّتِ الْأَنْهَارُ
۹. شما با عمامه‌های سیاه آمدید، پس رودها خشکیدند.

١٠. وَ جِئْنَا بِالْمَلَابِسِ الْبَحْرِیَّةِ فَطَغَتِ الْأَنْهَارُ وَ الْبِحَارُ
۱۰. و ما با لباس‌های دریایی آمدیم، پس رودها و دریاها طغیان کردند.

بِسْمِ الْحَقِیقَةِ الضَّاحِکَةِ، رَبِّ الْمِزَاحِ الْجَادِّ
بنام حقیقت خنده‌دار، پروردگار شوخی جدی

١١. قُل لِلْعَمَائِمِیِّینَ اهْبِطُوا إِلَی شَوَاطِئِ الْبَاسِفِیکِ
۱۱. به عمامه‌پوشان بگو: فرود آیید به سواحل اقیانوس آرام.

١٢. وَ انْظُرُوا إِلَی الْأَمْطَارِ کَیْفَ تَهْطِلُ عَلَی الْعَوْرَاتِ الْمُعْتَرِفَةِ
۱۲. و بنگرید که چگونه باران بر عورت‌های اعتراف‌کننده می‌بارد!

بِسْمِ الْفَضِیحَةِ الْکُبْرَی، رَبِّ الْکَاشِفِ الْأَعْظَمِ
بنام رسوایی بزرگ، پروردگار آشکارکننده بزرگ

١٣. سَنُرِیهِمْ آیَاتِنَا فِی کُلِّ شَاطِئٍ وَ فِی کُلِّ خَانَوتِ مَلَابِسَ سِبَاحَةٍ
۱۳. به زودی نشانه‌های خود را در هر ساحل و در هر فروشگاه لباس شنا به آنان نشان خواهیم داد.

١٤. حَتَّی یَعْلَمُوا أَنَّ الرَّحْمَةَ لَیْسَتْ فِی الْقَفَائِمِ وَ إِنَّمَا هِیَ فِی صُدُورِ الْأَنْهَارِ
۱۴. تا بدانند که رحمت در عمامه‌ها نیست، بلکه در سینه‌های نیکان است.

بِسْمِ الطَّعْنَةِ الْأَلِیمَةِ، رَبِّ الْمُحَاکَاةِ السَّاخِرَةِ
بنام طعنه دردناک، پروردگار خنده تمسخرآمیز

١٥. إِنَّ الَّذِینَ یَسْرِقُونَ وَ یَقُولُونَ إِنَّمَا نَحْفَظُ الْأَخْلَاقَ
۱۵. بی‌گمان کسانی که دزدی می‌کنند و می‌گویند: ما فقط اخلاق را حفظ می‌کنیم.

١٦. أُولَئِکَ یُصْبِحُونَ عَلَی جِیرَانَ جَافَّةٍ وَ یُمْسُونَ عَلَی قُلُوبٍ قَاسِیَةٍ
۱۶. اینان صبح را بر دریاچه‌های خشکیده آغاز می‌کنند و شام را بر دل‌های سخت شده به پایان می‌برند.

بِسْمِ الْخِتَامِ الْمُضْحِکِ، رَبِّ النِّهَایَةِ السَّعِیدَةِ
بنام پایان خنده‌دار، پروردگار فرجام خوش

١٧. فَإِذَا أَرَدْتُمْ مَطَرًا فَاخْرُجُوا مِنْ عَمَائِمِکُمْ
۱۷. پس اگر باران خواستید، از عمامه‌هایتان خارج شوید.

١٨. وَ إِذَا أَرَدْتُمْ جَنَّةً فَاتْرُکُوا سَرِقَةَ الْأَمْوَالِ
۱۸. و اگر بهشت خواستید، دزدی اموال را رها کنید.

١٩. وَ اعْلَمُوا أَنَّ السَّمَاءَ لَا تَهْطِلُ إِلَّا عَلَی أَرْضٍ تَضْحَکُ نِسَاؤُهَا حُرَّةً
۱۹. و بدانید که آسمان جز بر سرزمینی نمی‌بارد که زنانش آزادانه بخندند!

٢٠. وَ الْعَمَائِمُ الْکَاذِبَةُ لَنْ تُنْبِتُ إِلَّا الْجَفَافَ وَ الْقَحْطَ وَ الْخِزْیَ الْأَبَدِیَّ
۲۰. و عمامه‌های دروغین جز خشکسالی و قحطی و رسوایی ابدی نخواهند رویاند!

بِسْمِ السَّحَابِ الْقَرِیبِ، رَبِّ الْأَمْطَارِ الْغَزِیرَةِ
بنام ابرهای فراوان، پروردگار باران‌های بی‌پایان

١. أَتَی أَمْرُ اللَّهِ فِی الْبِلَادِ الَّتِی لَمْ تَنْهَکْ حُرِّیَّةَ الْمَرْأَةِ
۱. فرمان خدا در سرزمین‌هایی آمد که آزادی زن را نقض نکردند.

٢. فَإِذَا الْأَمْطَارُ تَهْطِلُ کَالْعُقُولِ الْحُرَّةِ وَ الْأَنْهَارُ تَجْرِی کَالْفِکْرِ الْخَالِصِ
۲. پس باران‌ها چون عقل آزاد می‌بارد و رودها همچون خرد جاری می‌شود.

بِسْمِ الْحُرِّیَّةِ الْغَزِیرَةِ، رَبِّ الْمَطَرِ الْفَیَّاضِ
بنام آزادی باران‌آور، پروردگار باران پربرکت

٦. أَیَحْسَبُ الْعَمَائِمِیُّونَ أَنَّ شَعْرَ الْمَرْأَةِ یُجَفِّفُ السَّحَابَ
۶. آیا عمامه‌پوشان گمان می‌کنند موی زن ابرها را خشک می‌کند؟

٧. فَلْیَنْظُرُوا إِلَی السَّوَاحِلِ الَّتِی تَرْقُصُ فِیهَا النِّسَاءُ بِالْبِیکِینِی
۷. پس باید به سواحلی بنگرند که زنان در آن با بیکینی می‌رقصند.

٨. وَ السَّمَاءُ تَبْکِی عَلَیْهِنَّ بِدُمُوعِ الْفَرَحِ
۸. و آسمان بر آنان با اشک شادی می‌گرید.

بِسْمِ الْمُفَارَقَةِ الْهَزْلِیَّةِ، رَبِّ الثُنَائِیَّةِ الْمُضْحِکَةِ
بنام تضاد خنده‌دار، پروردگار دوگانگی مضحک

٩. فِی الْبِلَادِ الَّتِی تَمْشِی نِسَاؤُهَا بِالْبِیکِینِی
۹. در سرزمین‌هایی که زنانشان با بیکینی راه می‌روند.

١٠. تَجِدُ الْأَنْهَارَ تَتَدَفَّقُ وَ الْخُضْرَةَ تَعْمُ الْأَرْضَ
۱۰. می‌بینی رودها جاری است و سرسبزی زمین را فراگرفته.

١١. وَ فِی بِلاَدِ الْعَمَائِمِ تَجِدُ الْجَفَافَ وَ الْقَحْطَ وَ الْعَقْلَ الْمَحْجُوبَ
۱۱. و در سرزمین عمامه‌ها خشکسالی و قحطی و خرد پنهان شده را می‌بینی.

بِسْمِ النِّهَایَةِ السَّاخِرَةِ، رَبِّ الْخَاتِمَةِ الْمُضْحِکَةِ
بنام پایان مسخره، پروردگار فرجام خنده‌دار

١٢. فَإِذَا أَرَدْتُمْ حَیَاةً فَاتْرُکُوا الْعَمَائِمَ وَ خُذُوا الْبِیکِینِی
۱۲. پس اگر زندگی خواستید، عمامه را رها کنید و بیکینی را برگزینید.

١٣. وَ إِذَا أَرَدْتُمْ جَنَّةَ الْأَرْضِ فَاجْعَلُوا الْمَرْأَةَ حُرَّةً تَمْشِی بِضِیَاءِ الْوَجْهِ
۱۳. و اگر بهشت زمینی خواستید، زن را آزاد کنید تا با تابش چهره راه برود.

١٤. فَإِنَّ السَّمَاءَ لَا تَهْطِلُ إِلَّا حَیْثُ تَکُونُ الْمَرْأَةُ مَلِکَةً وَ الْعَقْلُ سَیِّدًا
۱۴. زیرا آسمان جز جایی نمی‌بارد که زن فرمانروا باشد و خرد سرور.

بِسْمِ الْمُفَارَقَةِ الْهِزْلِیَّةِ، رَبِّ الثَّنَائِیَّةِ الْمُضْحِکَةِ
بنام تضاد خنده‌دار، پروردگار دوگانگی مضحک

٩. فِی الْبِلَادِ الَّتِی تَمْشِی نِسَاؤُهَا بِالْبِیکِینِی
۹.در سرزمین‌هایی که زنانشان با بیکینی راه می‌روند

١٠. تَجِدُ الْأَنْهَارَ تُغَنِّی وَ الْأَشْجَارَ تَرْقُصُ
۱۰.رودها را می‌یابی که می‌خوانند و درختان که می‌رقصند

١١. وَ فِی الْبِلَادِ الَّتِی تُخْفِی نِسَاؤُهَا حَتَّی الْعَقْلَ
۱۱.و در سرزمین‌هایی که زنانشان حتی عقل را پنهان می‌کنند

١٢. تَجِدُ الْأَرْضَ تَبْکِی وَ السَّمَاءَ تَغْضَبُ
۱۲.زمین را می‌یابی که می‌گرید و آسمان که خشمگین می‌شود

بِسْمِ السُّخْرِیَةِ الْفَیَّاضَةِ، رَبِّ الْفُکَاهَةِ الْإِلَهِیَّةِ
بنام مسخره‌بازی باران‌زا، پروردگار شوخی الهی

١٣. یَا أَیُّهَا الْمُعَمَّمُونَ الْجَائِعُونَ
۱۳. ای عمامه‌بندان گرسنه

١٤. لَوْ کَانَ حِجَابُ الْمَرْأَةِ یَجْلِبُ الْمَطَرَ
۱۴. اگر حجاب زن باران می‌آورد

١٥. لَأُمْطِرَتْ سَعُودِیَّةٌ وَ إِیرَانُ أَمْطَارَ الطُّوفَانِ
۱۵. عربستان و ایران باران طوفان می‌باریدند

١٦. وَ لَکِنَّهُمَا تَبْکِیَانِ عَلَی قُطُورِ الْمَاءِ
۱۶. ولی آنان بر قطره‌های آب گریه می‌کنند

بِسْمِ الْحَقَائِقِ الْمُدْمِعَةِ، رَبِّ الضَّحْکَةِ الْمُرَّةِ
بنام حقایق اشک‌آور، پروردگار خنده تلخ

١٧. إِنَّ فِی الْبِیکِینِی لَمَعْجِزَةً
۱۷. بی‌گمان در بیکینی معجزه‌ای است

١٨. تَجْلِبُ الْأَمْطَارَ وَ تُنْبِتُ الْأَشْجَارَ
۱۸. باران می‌آورد و درختان می‌رویاند

١٩. وَ إِنَّ فِی الْعِمَّةِ وَ الْعَبَاءَةِ لَسِحْرًا
۱۹. و بی‌گمان در عمامه و عبا جادویی است

٢٠. تَجْلِبُ الْجَفَافَ وَ تُنْهِی الْأَخْضَرَ
۲۰. خشکسالی می‌آورد و سبزه را نابود می‌کند

بِسْمِ الْوَقَاحَةِ الْهَزْلِیَّةِ، رَبِّ الْجَسَارَةِ الْمَجَازِیَّةِ
بنام بی‌پروایی خنده‌دار، پروردگار وقاحت مجاز

٢١. قُلْ لِلْمُعَمَّمِینَ: اكْشِفُوا رُءُوسَكُمْ
۲۱. به عمامه‌بندان بگو: سرهای خود را عریان کنید

٢٢. لَعَلَّ السَّمَاءَ تَرْحَمُكُمْ وَ تُمْطِرُ
۲۲. شاید آسمان بر شما رحم کند و باران ببارد

٢٣. وَ قُلْ لِلنِّسَاءِ: اكْشِفْنَ شُعُورَكُنَّ
۲۳. و به زنان بگو: موهای خود را آشکار کنید

٢٤. لَعَلَّ الْأَرْضَ تُخْرِجُ لَكُنَّ کُنُوزَهَا
۲۴. شاید زمین گنج‌های خود را برای شما بیرون آورد

بِسْمِ الطَّعْنِ الْمُبَرِّحِ، رَبِّ السُّخْرِیَةِ الْقَاتِلَةِ
بنام طنز دردناک، پروردگار مسخره‌بازی کشنده

٢٥. أَفَلَا یَعْقِلُونَ أَنَّ الْبِیکِینِی یُنْبِتُ الْحُبُوبَ
۲۵. آیا نمی‌فهمند که بیکینی غلات می‌رویاند؟

٢٦. وَ أَنَّ الْعِمَّةَ تُنْبِتُ الْجَفَافَ وَ الْقَحْطَ
۲۶. و که عمامه خشکسالی و قحطی می‌رویاند؟

٢٧. وَ أَنَّ حُرِّیَّةَ الْمَرْأَةِ تَجْلِبُ الْمَطَرَ
۲۷. و که آزادی زن باران می‌آورد؟

٢٨. وَ أَنَّ سُلْطَةَ الْمُعَمَّمِ تَجْلِبُ الْجَفَافَ
۲۸. و که سلطه عمامه‌دار خشکی می‌آورد؟

بِسْمِ النِّهَایَةِ السَّعِیدَةِ، رَبِّ الْفَرَجِ الْمُضْحِکِ
بنام پایان خوش، پروردگار گشایش خنده‌دار

٢٩. فَإِذَا الْعَمَائِمُ ذَهَبَتْ مَعَ الرِّیحِ
۲۹. پس هنگامی که عمامه‌ها با باد پراکنده شدند

٣٠. وَ الْحُرِّیَّةُ غَطَّتْ وَجْهَ الْأَرْضِ
۳۰. و آزادی چهره زمین را پوشاند

٣١. أَمْطَرَتِ السَّمَاءُ أَمْطَارًا لَمْ تَرَ الْبَشَرِیَّةُ مِثْلَهَا
۳۱. آسمان بارانی بارید که بشریت مانندش را ندیده بود

٣٢. وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ کُنُوزَهَا
۳۲. و زمین گنج‌هایش را آشکار کرد

٣٣. وَ عَاشَ النَّاسُ فِی نِعْمَةٍ لَا تُوصَفُ
۳۳. و مردم در نعمتی بی‌وصف زندگی کردند

٣٤. إِلَّا الَّذِینَ کَانُوا یَعِیشُونَ عَلَی الْجَهْلِ
۳۴. مگر کسانی که بر جهل زندگی می‌کردند

٣٥. فَإِنَّهُمْ یَبْکُونَ فِی صَحَارَی جَفَافِهِمْ
۳۵. که آنان در بیابان‌های خشکیشان گریه می‌کنند

«بسم الله الرحمن الرحیم: باید خون گریست بر جامعه اسلامی که حتی احتمال (رهبری: فرعونگری) کسی مثل بنده در آن مطرح شود».

سپاه جانیان بشار اسدی و فرعونهای عمامه سیاهشان، کاندوم کمونیستها؛ هرچه بخوان می دزدند، و هرکه بخوان با گوله و قمه و طناب و کیسه می کشند، و آخرشم هم دزدزاده و جانی زاده هاشون را می فرستند آمریکا و اروپا و استرالیا، و در داخل ایران اشغالی به مردم کشته شده و تورمی آخوند-سپاهی شده می گویند، از ایران منهدم شده زمین سوخته خونین افغانستانی کره شمالیایی، بروید با ریال عمامه ای غرق در خون ایرانی.

الرحمانشان، دزدیدن پول ایران بود
الرحیمشان، کشتن ایران بخاطر ریختن ادرار روی جعبه چوبی خالی فرعون خداسوار عمامه سیاه بند تازی اشغالگر ایران

ایران در اشغال آشغالهای جانی تف شده از عراق و لبنانی جنوبی و افغانستان و پاکستان و یمن، رافضیون

مشتی دزد، که نه کار می کنند و نه دانشی دارند، آدم می کشند تا پول کشور را بدزدند و در آخر، وقیحانه با تف دروغ، با بتکده سازی و بتزاده سازی، خدای جعلی بادکنکی توخالی هوا می کنند و می گویند خدای جعلی ما بزرگتره

هرکه دزدتره، منافق تره، جانی تره، خداسوارتره، بتزاده سازتره: وقیحتره:
زنده باقی می ماند و پول ایران را غارت می کند در حکومت سلطنت شرک فرعونعلی و سپاه مشرکین جانیان بشار اسدی سگ کمونیستها

مشتی لجن دزد و قاتل، که خدای جعلی هوا می کنند تا غارت پول و کشتار جان را راحت و مقدس کنند.

کارشان غارت ایران با به اسهال کشیدن ایران با مرگبر، و سپس، فرار از ایران با پولهای غارتی است، قبلش هم می گویند، هر ایرانی که ایران به اسهال کشیده را نمی خواد پاشه بره، امری که با ریال اسهالی ایران غارتشده شدنی نیست و تنها در اختیار همین دزدهای اسهال پاش عمله استعمار استحماری است.

زشت کردن ایران با اسهال بتسازی نازیسم سیدفرعون پولخوار کافر خداسوار عمامه سیاهبند تازی اشغالگر ایران
و خونین سرخ کردن ایران با شوروی سپاه مشرکین جانیان دزدهای جلاد مشرک بشار اسد سگ کمونیستها

حکومت الهی دزدها و سپاه جانیان دوزاری مشرکین بشار اسد قاتل، شیطانهای کافر سوار خدای جعلی نوکر تقدیس غارتشان و کشتار مردم غارتشده و ضدغارت و دلسوز نوعدوست و کشوردوست، فقط تولید زشتی(=مشرک یا فقر یا همان جلاد عقده ای خونخوار و میمون منافق رانتخوار) می کنند

عده ای دزد، که خدای جعلی هوا می کنند تا خوردن کل پول کشور و کشتار ملت و مشرکسازی (برده کردن ملت با غارت/کشتار/اعدام/مصادره/خفقان/تورم مالیات یارانه ای…) را مقدس کنند با تف دروغ و دادن کلاشینکف و سمینف روسی دست مشرک جانی دوزاری، تا ملت ضدغارت و دلسوز را بکشند و و در اسارتگاه شکنجه و‌ اعدام‌ کنند.
تا با اجرای پروژه مشرکسازی، توی زندگی مابقی، راحت نکبت اسهال بریزند، و هرکه دوباره به «خوردن اسهال» اعتراض کرد؛ را بکشند.

یه مشت دزد کافر خداسوار، اسم «سوراخ اسهالی ماتحتشان: شکم غارتگر و دست خونریز و دهن وقیح» خودشان را گذاشته اند «الله خانم»

پول ایران را می خورند، و سپس اسهال فقر و بردگی و کشتار/اعدام/مصادره-خفقان ایرانی و عرعر حیعر عراق جنوبی را می ریزند توی سفره و زندگی و عمر ایرانی و جشنهای ایرانی

پول ایران
(انواع رانت ریالی:بودجه عوارض مالیات تعرفه حواله بانکخواری وامخواری/معدنی-ارزی-ارضی/قانونی: قانون «ما دزدهای کافر الهی و ما منافع ملی ایران بوسیله غارت ایران و کشتار ایرانی هستیم» و قانون «مخالفان ما دزدهای قاتل، شیطان و دشمن ایران هستند»؛ قانون کشتن در خیابان/شکنجه-کشتن در اسارتگاه/مصادره-خفقان)

«پـــــــــــــول» را خودشان می خورند،
«اســــــــهال» را به ملت ایرانی، می خورانند.

«ملت پول دار» زیبایی(=شهر/خانه/خودرو/لباس-خوراک/تفریحات-سفر مدرن) می آفریند

«شیطان فانی پولخوار با سوراخ ماتحت الهیش»، زشتی (=فقر» مشرک{سپاه جانی/جلاد و میمون منافق رانتخوار})» فقر بیشتر پرایدی-موتوری بتزاده ای-بتـمسجدی» کشتار در خیابان/کشتار در اسارتگاه/خفقان مصادره) برجای می گذارد.

انهدام اسهالی
اینست نکبت شیطان فانی کافر دزد سوار خدای جعلی محتاج دزدیدن پول ایران و زندگی ایرانی برای نوکری استعمار

دختران ایرانی، باید در این استعمار پولخوار خونخوار اسهال پاش، خود عمامه ببندند، دور سر و سینه و باسنشان، عمامه ببندند؛ تا اربابان این استعمار دمونیستی-کمونیستی-طالبانی بفکر تغییر روش در چاپیدن ایران و پولخواری به وسیله «الهی نامیدن خوردن اسهال» و «خدا نامیدن، سوراخ اسهال-پاش ماتحتشان» بکنند.

دوران «دزدیدن پول» و «کشتار مردم غارتشده و ضدغارت و دلسوز نوعدوست و کشوردوست»، با «کاندوم کردن خدا» و کشیدن «کاندوم الهی» روی «خوردن شیطانی پول و خون» بمنظور تقدیس شیطان استعمار خداسوار، سپری شده است.

زیبا (از هر نوع: شهر/خانه/خودرو/خوراک لباس/پسر ورزشکار و دختر زیبا/تفریحات و رقص و آواز …) دشمن و رقیب موجودیتی زشت (فرعون و مزدورانش) است
فرامین زشت-پرور (غارت اسهالی/کشتن در خیابان و زدن قمه و گوله بسر روی تخت بیمارستان/مصادره/خفقان سانسوری پارازیتی/گشت ارعاب/ حمله به آزادی عقیدتی/لباسی/خوراکی/شغلی/ثروتی/…) همه و همه، به کشتن آزادی درنتیجه زیبایی درنتیجه، از بین رفتن شغلهای کشورساز، و قدرتگیری کشورسوزها: شیادهای پولخوار اسهالپاش هواکننده خدای جعلی به سپاه مشرکین جانیان خونخوار قمه زن بشار اسدی ختم می شود

هدف «خرسواری عقیدتی» = «دزدیدن پول کشور» از طریق اجرای «فرامین الهی خروجی سوراخ دهن خرسوار» = «فرامین تنزل استاندارد بالای زندگی انسان آزاد به کیفیت پایین زندگی خر انسان نمای مجبور یا مشرک» به استخدام جانیان گوله و قمه زن و شکنجه گر و اعدامگر با طناب و کیسه در «تبدیل انسان آزاد به مشرک ذلیل» وابسته است.

این وابستگی پیدا کردن «شیطان کافر دزد خداسوار» به «سپاه جانیان بشار اسدی متشکله از آشغالهای جانی منطقه»؛ باعث پیدایش «حونتا یا حکومت اوباش یا دزدهای قاتل مسلح شده به اسلحه و قانون و تبلیغات و ثروت کشور» می گردد؛

این یعنی «سرطان برده-مشرک کردن اجباری شوروی وار، اینبار از نوع رافضی» که یعنی جنگ و غارت و کشتار دائمی

نکبت ۳-جانبه
حونتایی (جانی بعثی استالینی)،
طالبانی (شیطان سوار خدای جعلی نوکر شیطان در تقدیس و الهی نامیدن غارت و کشتار و مشرک=برده مطیع شیطان)،
کره شمالیایی (خفقان مصادره ای که فقط سوران دهن اسهالی شیطان فانی ، کافر دزد خداسوار، می تواند «باز» شود، و مردم مشرک شده فقط باید «گوش» باشند وگرنه کشته/مصادره می شوند)

وقتیکه تعداد «خر» در جامعه «کم» شود؛ شیطان کافر فانی، شیاد دزد خداسوار،
دیگر نمی تواند با «پول، مال خر است»، «هم مردم را خر کند، هم پول کشورشان را بدزدد، هم سوارشان شود، هم افتخار !!!خر نبودن با خر شدن!!! را با شیره هاله بی-نور خدای جعلی بیخانمان علیل محتاج پول ایران و علیل مزدور بشار اسدی، تزریق کند»

با پیشرفت جهانی و افزایش مردم ثروتمند و شاد در کشورهای آزاد، حتی نیمه آزاد، مانند ترکیه و کشورهای پیشروی عربی که چند صدسال سال از ایران و افغانستان غرق در اسهال کمونیسم اسهالی جلو افتاده اند؛ شیطان کافر خداسوار، حتی دیگر نمی تواند حربه فرعون یعنی سلطنت شرکین یا همان کاندوم با مارک /الهی\ کشیدن روی حکومت غارت و کشتار را پیش ببرد و عر حیعر بزند «پول، مال خداست؛ و ما، (جانشین خدا)=(خدای جعلی محتاج دزدیدن پول کشور)= حونتای غارت/کشتن/مصادره کشور».

دزدیدن پول کشور با «خرسواری الهی» و «مشرکسواری الهی شرک فرعون-ساز خداسواری کمونیستی-شیعیستی با حونتای سپاه مشرکین جانی کشتار/اعدام/مصادره»، در قرن ۲۱، محکوم به خودانهدامی سرطانی، نابودی کشور و سپس جمع شدن بساط کافر خداسوار است.

دوران
«غارت کشور در اختیار کافر سوار خدای جعلی علیل محتاج دزدیدن پول ایران» و
«کشتار مردم به اختیار سپاه مشرکین جانیان گوله و قمه زن بسر زخمیها پس از به تیر بستنشان با اسلحه های کمونیستها» گذشته است.

نتیجه شیطانی کردن «خدا» با غارت کشور و کشتار/اعدام/مصادره/خفقان ملت، حذف «ژن دلسوز» و تکثیر «ژن منافق دزد و قاتل» است که عاقبت، بافنده این دکان استحماری خونخوار را نیز به آتش می کشد

کل کشور خورده و کشته می شود با یک مشت عمامه سیاهبند تازی کافر دزد خداسوار، و پیشانی-داغ-شده رانتخوار موجسوار، و انباردار تورمسوار، و پرایدساز دلارسوار، و بانکدار وامسوار، و قمه و گوله زن خونخوار موتورسوار.

تمام شده است دکان خونین دنیاخواری با بهشت-دروغین-بافی و جهنم-واقعی-گستری با شیطان برده(مشرک)-ساز با غارت/کشتار/اعدام/مصادره-خفقان در کاندوم الهی